bsd-027-161203-vijfsterrenkoffietentje-in-zierikzeeVoor één keer wil ik een uitzondering maken en een stukje schrijven over een koffietentje. Voor alle duidelijkheid; ik ontvang hier geen geld of natura voor. Ik schrijf dit stukje daar ik domweg zeer van het koffietentje onder de indruk ben geraakt. Ik zal dit ook maar één keer doen en me hierna van verdere recensies van koffietentjes onthouden.

Het beoordelen van koffie is namelijk een moeilijke zaak. Zo is recentelijk een koffietentje in Zierikzee door Misset hoger beoordeeld dan door het AD. Maar niet alleen het beoordelen van koffie is moeilijk, het zetten van koffie is dat tegenwoordig ook. Als koffieschenker of barista moet je wel weten of je een doorlooptijd van 25, 28 of 32 hanteert en bij welke koffiesoort. En oh ja, de maalgraad en vooral ook het aantal grammen per kopje is van belang. Het is maar dat u het weet. Zelfs heb ik al professionals horen zeggen dat het leidingwater niet goed genoeg voor uw koffie zou zijn, tenzij het natuurlijk gezuiverd duinwater is. De verhouding vijfenzeventig procent Spa Blauw en vijfentwintig procent leidingwater zou een positieve invloed op de smaak van koffie hebben. En dan hebben we het nog niet eens over de verschillende soorten koffiebonen gehad. Als koffiekenner kent u ongetwijfeld de Arabica boon of anders wel de Robusta. En net als bij whisky is er een single origin (of bush) en een blended versie. En dat alles bepaalt ook nog eens het cafeïnegehalte van uw kopje koffie.

Bent u er nog? Dan praat ik u ook nog even kort bij over de kunst van het melk gieten. Cappuccino’s worden tegenwoordig voorzien van een figuurtje in melkschuim. Naar het schijnt heb je hier microfoam voor nodig, heel fijn schuim dat je mengt met vloeibare melk. Ik zal u de verdere details besparen.

M’enfin, op zoek naar een gewoon kopje zwarte koffie zonder poespas struikel ik het bewuste koffietentje binnen. Een niet onknap meisje met Indisch uiterlijk is net bezig om de tafeltjes schoon te maken, het overige personeel zit aan tafel in vergadering, werkoverleg.

Dat laatste spreekt me aan; uit eigen bakkerij, geen homemade appeltaart maar eerlijk uit de bakkerij.

Nadat ik mijn jas heb uitgedaan en ben gaan zitten, staat Vincent vrijwel direct aan mijn tafeltje en heet mij van harte welkom. Tsja, waar maak je dat nog mee? Op zijn vraag wat ik wil gebruiken, antwoord ik dat ik graag een kopje koffie wil. ‘Gewone koffie, meneer?’ Ik knik, waarna hij me vraagt of ik er misschien een appeltaartje bij wil. Als hij mij ziet twijfelen, vertelt hij me dat het heerlijke appeltaart is uit de eigen bakkerij. Dat laatste spreekt me aan; uit eigen bakkerij, geen homemade appeltaart maar eerlijk uit de bakkerij. Ik kan niet meer weigeren en bestel een appelpunt. Terwijl ik op de bestelling wacht bekijk ik met interesse het interieur. Het zaakje ziet er eenvoudig, huiselijk en gezellig uit, geen hippe koffietent met allerlei tierlantijntjes maar degelijk en toch gezellig.

bsd-027-161203-vijfsterrenkoffietentje-in-zierikzee-2Niet veel later buigt Bianca, het meisje dat de tafeltjes kuiste, voor me langs en zet een enorme appelpunt voor me neer. Terwijl ze dit doet zie ik het kopje op het schoteltje kantelen. Het kopje wordt keurig op het schoteltje naast mijn appelpunt gezet zonder maar een druppel op het schoteltje. Bianca, onverstoorbaar, wenst me eet smakelijk en loopt van het tafeltje weg om verder te gaan met haar andere werkzaamheden. Ik geniet van een overheerlijke bak gewone koffie en een exquise appelpunt en dat alles voor het luttele bedrag van 2,75 euro.

Lunchroom De Punt, een leerwerkproject voor mensen met een licht verstandelijke handicap, is een koffietentje met een geweldige bediening en een zeer goede prijs/kwaliteit verhouding. KanttekenaarService met een glimlach die je elders maar weinig meer tegenkomt.

Kortom, vijf sterren. Toptent!

 

[BSD – 027]

 

Dickens in Zierikzee
Het drama eindigt vandaag!

Pin It on Pinterest