Kl - 150Hij twijfelde. Thuis op de bank of in de auto had hij het wel vaker gedaan, maar hier met meerdere mensen lag dat toch even net iets anders. De kans om betrapt te worden was, ondanks dat het in de bioscoopzaal straks nog donkerder werd, wel degelijk aanwezig. Hij keek nog eens schuin naar zijn vrouw die naast hem zat en voelde de opwinding toenemen. Hij leek wel een oversekste puber van zeventien zoals hij daar zat. Halverwege de film schoof hij langzaam zijn vinger naar binnen. Het voelde warm en vochtig aan.
Hij keek nog eens schuin naar zijn vrouw die naast hem zat en voelde de opwinding toenemen.

Voorzichtig ging hij met zijn vinger op zoek naar het kleine knobbeltje dat ergens bovenin moest zitten. Nog maar net binnengedrongen gaf zijn vrouw hem een loeiharde tik op zijn hand. Haar gezicht sprak boekdelen. ’Viezerik’, sprak ze half fluisterend. Snel haalde hij zijn vinger uit zijn neus, het snotje waar hij zo’n last van had achterlatend.

 

[Kleinigheden – 028 – 150 – 160619 – Viezerik]

 

Verlaten
Ouwehoeren

Pin It on Pinterest