Kl - 300Niets, maar dan ook niets, weerhoudt hem om jaarlijks naar het carnaval onder de sloot af te reizen. Maar ja, hij is dan ook een geboren en getogen Brabo die met de folklore van het carnaval is opgegroeid. Een folklore die voor mensen zoals ik, van boven de sloot, niet weggelegd is. Mensen zoals ik begrijpen niet dat iedereen uit het dorp of stad tijdens het carnaval gelijk is, dat het carnaval er is om het keurslijf te ontvluchten. Carnaval verbindt mensen met elkaar, zegt hij.

Elk jaar weer trekt hij met andere in ‘exile’ levende Brabo’s naar de stad onder de sloot om er de verbinding aan te aan, het liefst met vrouwen die hij niet kent. Het hele jaar hebben ze voor dit evenement gespaard. Maandelijks wordt er door de heren geld in de pot gestort, een speciaal voor het carnaval geopende rekening waarop de maandelijkse automatische afschrijvingen van de heren kan worden gevolgd.

Het beheer van de rekening rouleert jaarlijks. Het hotel, zonder ontbijt want dat is niet nodig, is een jaar vooraf geboekt. Indrinken is ook niet meer nodig. Waar de heren vooraf hun auto afgeladen hadden met kratjes en treetjes bier, is er nu genoeg spaargeld voor aanschaf van ruim voldoende neutbonnen. Na de eerste borrels en biertjes volgden de slappe patatten en pizza’s, zo vervolgd hij, want ja, je moet toch een bodempje hebben. Nu dineren de heren op stand. Een tafeltje in een gerenommeerd restaurant wordt, evenals het hotel, ruim van tevoren geboekt. Aan spaargeld geen gebrek. Dan weer door. Met z’n vijven dweilen ze van kroeg naar kroeg, hossen ze tot het gaat klotsen en buiten in een steekje moeten kotsen. Kortom hij geniet van het carnaval! En dat zou ik ook moeten doen.

En toch is er iets dat mij daarvan weerhoudt.

 

 

Pareidolia
Hulpeloos

Pin It on Pinterest