Ik heb vandaag weer gelachen, ik moest wel. Ik kon niet anders. Soms heb je dat, je ziet iets en je moet lachen. Zo las ik dat Carmiggelt ooit gezegd zou hebben dat ‘Leven niet veel anders is dan babbelen, verjaardag wensen en met een glimlach aan iets anders denken.’ Ik moest glimlachen.

Het zijn vaak de kleine dingen waar ik om kan lachen. Zo kan ik lachen om het moment dat er, net als mijn tafelgenote een hap wil nemen, het stukje vlees van haar vork valt. Het wordt nog komischer als ik haar verbaasde gezicht zie als ze een lege vork in haar mond heeft en het niet heeft opgemerkt. Ik kan ook lachen als ik iemand zie die verrast is omdat hij een prijsje heeft gekrast. Of als ik een man zie die door zijn boosheid verschrikkelijk grappig is. Het komt allemaal voor.

Kijk, en daar moet ik nu om lachen….

Onlangs nog moest ik met een grote glimlach terugdenken aan de avond toen ik het etentje met mijn date door alle zenuwen verprutst hebt. En ja, je krijgt geen tweede kans om een eerste indruk te maken. Nog meer heb ik gelachen toen ik dacht aan die ene avond waarbij mijn vriendin en ik de slappe lach kregen tijdens een hevige hete vrijpartij.

Vandaag las ik in de krant dat volgens de gelotologie, de wetenschap van het lachen, er niet genoeg gelachen kan worden. Want zo zeggen de gelotologen, lachen maakt je gelukkiger, is goed voor je spieren, maakt je mooier, zorgt voor gezondheid en geeft je geheugen een boost. Kijk, en daar moet ik nu om lachen want ik zie het al helemaal voor me hoe al die gelotologen kromliggen van het lachen als ze weer eens serieus genomen worden en wederom een gigantische subsidie opstrijken.

Vandaag heb ik dus weer gelachen, heerlijk!

[KL-057]

U hebt een compulsieve stoornis
Versbeleving

Pin It on Pinterest