Ik heb een bandIn de jaren zestig kochten zijn ouders een caravan op Camping Duinrand in Burgh-Haamstede. Tijdens de weekenden en vakanties vertrok hij met zijn ouders en zus vanuit Steenbergen, in een Renault Ondine, naar Anna Jacobapolder om met het pontje naar Zijpe te varen en vervolgens nog dertig kilometer af te leggen naar de camping met het overbekende vliegtuig. In de jaren zeventig leerde hij op de Kop van Schouwen Marja kennen. Tijdens een concert van The Bintangs in Renesse deed hij wanhopige pogingen om haar van zijn ongekende danskunsten te overtuigen. Het was niet echt overtuigend maar hij zou later uiteindelijk wel met haar trouwen.

Dit is in het kort het verhaal van onze in 2009 aangetreden burgervader Gerard Rabelink. Het is te lezen op ikhebeenband.nl

Ooit schreef ik in een column in de Wereldregio dat de herinnering en beleving vele malen meer waard waren dan een geldverslindende marketingcampagne waarvan je de resultaten niet kunt meten. En hoewel ik nog steeds geen voorstander van city- of in ons geval eilandmarketing ben, en de slogan ‘Ik heb een band met Schouwen-Duiveland’ nog steeds een van de minst geslaagde vindt, keek ik dus met een gezonde dosis weerstand op de bijbehorende website.

Ik was aangenaam verrast!

Ik las leuke, kleine en authentieke stukjes, ervaringen van mensen die wonen, werken en recreëren op ons eiland. De eenvoud, kleinigheid en persoonlijkheid droop ervan af en was overtuigend genoeg om interesse op te wekken.

Het deed me sterk denken aan de Inwonerskrant, de maandelijkse bijlage van vier pagina’s bij de Wereldregio, op vrijwillige basis gemaakt door en voor inwoners van ons eiland.

Een bijlage die bol staat van kleine authentieke verhalen van en over onze inwoners. Een pareltje. Een pareltje dat wellicht moet verdwijnen.

Een bijlage die bol staat van kleine authentieke verhalen van en over onze inwoners. Een pareltje. Een pareltje dat wellicht moet verdwijnen. De financiers, o.a. de gemeente Schouwen-Duiveland en Zeeuwland, willen namelijk weten of de Inwonerskrant wel gelezen wordt, alvorens zij besluiten om er wederom geld in te steken. Daarom roept de redactie van de Inwonerskrant haar lezers op om dit te laten weten door te whappen, mailen en berichten op Facebook achter te laten.

Ik was onaangenaam verrast!

IKEen dergelijk mooie bijlage kan en mag gewoon niet verdwijnen omdat er geen geld meer voor zou zijn. Geld is er genoeg. Over de jaren heen is er ook geld uitgegeven aan projecten die niets hebben opgeleverd zoals de Schouwen-Duiveland pas voor Inwoners. Dan kan er toch ook wel een relatief klein bedrag worden vrijgemaakt voor een pareltje als de Inwonerskrant. En waarom moet er gemeten worden of de bijlage wordt gelezen? De rendementen van eilandmarketing, dat een veelvoud kost, kunnen toch ook niet worden gemeten?

KanttekenaarIk heb een band met de Inwonerskrant! En vele andere inwoners ook. Dat moet zo blijven! Dus gemeente, verbreek die band niet en laat de Inwonerskrant, om maar eens een andere op ons eiland bekende slogan te gebruiken, niet verzuipen!

 

[BSD – 007]

 

Op z'n Wouts
Verruwing, ook op het eiland

Pin It on Pinterest