Kl - 300Ik ben verslaafd. Niet aan drank, sigaretten of drugs maar aan mijn smartphone. Steeds vaker overvalt me het beklemmende gevoel dat mijn bestaan op een subtiele wijze door mijn smartphone beheerst wordt. Hoe vaak ik niet de dode momenten tot leven breng door even op het kleine scherm te kijken, weet ik niet. Tien keer, twintig keer, honderd keer? Joost mag het weten. Wat ik wel weet is dat mijn gedrag steeds neurotischer wordt en dat ik zo onderhand rijp ben voor een opname in een psychiatrisch ziekenhuis.

Zonder dat ik er erg in had beantwoorde ik, zonder ook maar iets van beleefdheid te tonen, mijn telefoon als ik met collega’s of vrienden in gesprek was. Ik mailde tijdens het eten en bekeek als een Pavloviaanse hond mijn Whatsapp als het bekende deuntje mij riep. Het checken van mijn mail, Facebook, Twitter, Instagram, Flickr en andere Social media werd een obsessie. Niets mocht ik meer missen.

Steeds vaker overvalt me het beklemmende gevoel dat mijn bestaan op een subtiele wijze door mijn smartphone beheerst wordt.

Mijn toiletbezoek werd gebruikt om de Twitterstroom te controleren, Pinterest werd gecheckt tijdens een spelletje Risk met mijn zoons. Op de fiets naar de bakker, in de auto voor het stoplicht, tijdens een cafégesprek, altijd was er wel een moment om even zacht over mijn smartphone te aaien. Ik overwoog zelfs de aanschaf van een waterdichte smartphone om tijdens het douchen het contact met de buitenwereld niet te verbreken.

Na vele momenten van twijfel heb ik echter de beslissing genomen om „cold-turkey” af te kicken. Met weemoed zal ik afscheid nemen van mijn smartphone. Alleen zo kom ik van mijn verslaving af en zal ik de persoon weer kunnen worden die ik wil zijn. Op termijn zal ik ontvriend en onthecht worden. De leegte in mijn broekzak zal koud aanvoelen. Maar ook zonder smartphone weet ik dat de wereld zich onherroepelijk weer zal aandienen.

 

[Kleinigheden – 031 – 300 – 160707 – Ik ben verslaafd]

 

Geheugenverlies
Aan de meet

Pin It on Pinterest