Ze stonden recht tegenover elkaar, hij met gebogen hoofd starend naar de grond, zij fier rechtop met de handen in haar zij.

‘Luister Laurens, we hadden afgesproken dat jij vanavond boodschappen zou doen en zou koken. Dan verwacht ik dat ook. Dan verwacht ik niet dat ik in plaats daarvan in een leeg huis thuiskom.’ Laurens schudde ligt zijn hoofd.

‘Maar ik had je gister toch duidelijk gezegd…’, probeerde hij.

‘Nee, je hebt helemaal niets duidelijk gezegd over het feit dat je tot diep in de nacht in de kroeg zou blijven hangen.’

Voorzichtig liep hij onvast op haar af, omklemde haar stevig en fluisterde in haar oor: ‘Sorry, sorry, sorry, schat, ik zal de volgende keer aan je denken. Ik hou van je’.

‘Ik ook van jou Laurens, ik hou ook van jou’, verzuchtte ze met haar armen strak langs haar lichaam en haar kin omhoog op z’n schouder.

 

[Kleinigheden – 041 – 150 – 161019 – Goedmaken]

Naderende dood
Uit elkaar?

Pin It on Pinterest