Kl - 300Het liep al tegen zessen toen de serveerster het glas whisky voor me op het tafeltje zette en vroeg of ik de kaart nog wilde zien. Ik bedankte en de serveerster liep door naar het tafeltje tegenover mij waar een man en vrouw van middelbare leeftijd zaten. De serveerster zette een cappuccino en een glas witte wijn neer, nam de twee lege glazen en flesjes mee en verdween weer.

‘Proost’, zei de vrouw en hief het glas wijn.

‘Proost’, kwam er achter de krant vandaan.

‘Lekker wijntje.’

‘Humm, umm’

‘Daar was ik wel aan toe, heerlijk zo’n wijntje’

De krant bewoog en sloeg een blad om.

‘Dat wijntje van gisteravond was ook heel lekker’, ging de vrouw verder terwijl ze een slok van haar wijn nam. ‘Eigenlijk had ik verwacht dat Diana een sloeberwijntje zou schenken. Weet jij nog welke wijn het was? Of nee, wacht maar, ik kijk wel even, ik heb er gister een fotootje van gemaakt.

De krant bewoog en sloeg een bladzijde om.

Oh kijk, hier, Eric, wat een knappe vent is dat toch hé? Hier, kijk dan.’

De krant zakte omlaag en de man bekeek de foto op de telefoon. Nog voor hij commentaar kon geven, liet ze hem een andere foto zien.

‘Wie zijn dat?’, vroeg hij.

‘Trudy en Cornelis, die zijn nu in Knokke-Heist. Wat een mooi restaurant daar, vind je niet. Moet je kijken hoe gezellig ze het hebben, saampjes knus aan een dure champagne. Zeg, wij moeten ook maar even een fotootje van ons samen maken, kunnen zij ook zien hoe leuk wij er hier bijzitten. Of nee, maak er maar een van mij, da’s makkelijker.’

Ze overhandigde hem haar telefoon, nam haar glas en ging rechtop zitten.

‘Dat is goed meissie’, zei de man, maakte een fotootje en nam de krant weer op. Het was een vermoeiende dag.

 

[Kleinigheden – 034 – 300 – 160819 – Een vermoeiende dag]

 

Mensen houden van bloemen
Kwijtgeraakt

Pin It on Pinterest