T‘Je ziet er stralend uit’, lachte ik heel lang geleden een goede vriendin toe die zwanger was. Een compliment dat niet als zodanig werd opgevat, haar lichaamshouding sprak boekdelen. Als ervaringsdeskundige herkende ik deze misvatting uit duizenden.

‘Jongen, jij hebt geen flauw idee wat zwanger zijn voor een vrouw betekent’, repliceerde ze. Ook wist ik uit ervaring dat ik vooral niet moest ontkennen, laat staan met haar in discussie moest gaan.

‘Heb je enig idee hoe het is om in het begin elke morgen kotsmisselijk te moeten zijn’, ging ze verder. Ik knikte meevoelend.

‘Nee, dat jij niet. Je hebt geen flauw idee hoe het is om wankelend van misselijkheid en duizeligheid, hondsmoe de dag te moeten doorkomen. Weet je dat ik nu al maanden last heb van brandend maagzuur en verstopping? Dat ik winden moet laten en om de haverklap naar de wc moet? Dat ik last van hoofdpijn, jeuk, opgezette enkels en urineverlies heb?’

‘Wilt u een stukje proeven, vroeg ze ten einde raad.

‘Wow’, zei ik kijkend naar mijn schoenen, niet wetend wat te zeggen. Hoewel mijn eerste al was geboren was de zwangerschapsperiode soms geen pretje. Het complete huis moest verbouwd worden, muren drie keer in een andere kleur geschilderd worden en de babykamer werd wel zes keer opnieuw ingericht.

Langzaam keek ik omhoog naar haar buik waar mijn blik bleef hangen.

‘En dit is mijn buik, van mij en daar blijf je vanaf. Waag het niet om net als al die andere malloten te vragen of je er even aan mag zitten.’

Het ging nog even zo door en ik knikte braaf tegen mijn vriendin. Ik weet nog heel goed wat ik dacht toen ik even later naar de auto liep. In gedachten verzonken realiseerde ik me waarom een bevalling, een verlossing wordt genoemd. Een verlossing voor de vrouw maar zeker óók voor de man.

 

[Kleinigheden – 037 – 300 – 160919 – Een stralende zwangerschap]

 

Een kind kan de was doen
Wachten is soms moeilijk

Pin It on Pinterest