Deze week hoorde ik op het dorp een jongen zeggen dat hij geen idee had hoe de wereld er zonder internet uit zou zien. Ik glimlachte. Zijn vriend keek me aan met een blik van; ‘mwah, die ouwe zal het ongetwijfeld weten.’ Toen zijn vriend klaar was pakte hij zijn pinjasje en deed drie stappen naar voren om geld te pinnen.

Mijn gedachten gingen terug naar een bioscoopreclame waarin John Cleese met een microfoon in zijn hand in het centrum van Amsterdam voorbijgangers probeert te interviewen over het gebruikersgebruik van Giroblauw. De commercial eindigt met door Cleese afgedwongen aanbeveling van een man die in een telefooncel staat te bellen. Het was de tijd van ‘Giroblauw past bij jou’, de overschrijfkaarten, giro-enveloppen, girobetaalkaarten en ja, ook de tijd van de telefooncellen.

Het was ook de tijd van de betogingen of demonstraties. Duizenden kwamen bijeen om te demonstreren. Iedereen had wel een oud laken waar een leuze op gekalkt kon worden. Weer of geen weer, mensen gingen de straat om te protesteren. In de jaren zestig tegen de oorlog in Vietnam en in de jaren tachtig tegen kernwapens. Met de slogan Help de kernwapens de wereld uit, te beginnen uit Nederland organiseerde het IKV (Interkerkelijk Vredesberaad) massale demonstraties die werden geleid door een stugge noorderling, Mient Jan Faber.

Hoeveel mensen zijn nog lid van een politieke partij?

Het IKV slaagde erin om een half miljoen mensen te mobiliseren om op het Malieveld in Den Haag te demonstreren. Het was een tijd zonder internet.

Vandaag de dag, in een tijd waar internet overal aanwezig is, komen er niet meer dan 6.000 tot 10.000 mensen naar het Malieveld om te pleiten voor een nationaal zorgfonds. Ondanks een campagne op internet via een website en verschillende sociale media. Toch zijn het best wel veel mensen die wel gekomen zijn. Het zijn betrokken burgers die willen strijden voor hun idealen. Het worden er echter steeds minder.

Hoeveel mensen zijn nog lid van een vereniging? Hoeveel mensen zijn nog lid van een politieke partij? Het worden er steeds minder. De betrokkenheid neemt af. Demonstreren doen we in dit digitale tijdperk op Twitter en op Facebook. Of verwar ik demonstreren hier met ongenadig ongenuanceerd schelden?

Vandaag werd ik geraakt door het menselijk lint op de Brouwersdam. Het maakte nog meer indruk op me dan de door vele duizenden ‘vanuit een luie stoel’ ondertekende internetpetitie. 

 

[beSchouwenD – 037]

 

Lokale radio
Luisteruh!

Pin It on Pinterest