CasIk ontmoette haar voor het eerst in 2009 toen ze op een morgen voor mijn deur stond. Hoe lang we zonder iets te zeggen naar elkaar gekeken hebben weet ik niet meer maar ik was zo verbaasd over haar schoonheid dat ik geen woord kon uitbrengen. Zij was verbaasd over mijn verbazing. Ze kwam uit Nijmegen en was alleen. Nadat ik haar binnen had gevraagd hebben we over een kop koffie nog over van alles en nog wat met elkaar gesproken. Nadat we afscheid van elkaar hadden genomen en ze vertrokken was, realiseerde ik me dat ze me niet had betaald. Ik heb haar nooit meer gezien, althans in levenden lijve.

Als ik die morgen in 2009 mijn kaartje voor Concert at Sea niet aan Ilse, zo heet ze, ‘verkocht’ had, dan had ik kunnen zeggen dat ik in ieder geval één keer naar CAS was geweest. Maar goed, zo gaat dat meestal, net zoals veel Groningers nog nooit de Martinitoren hebben beklommen of Rotterdammers nog nooit op de Euromast zijn geweest, heb ik CAS nog nooit bezocht. En ik ben niet de enige want slechts 20% van de bezoekers komt uit Zeeland.

En dat is alleen maar goed voor de lokale eilandelijke economie dat jaarlijks profiteert van een rendement van ongeveer 3,5 miljoen euro. Ook draagt CAS bij aan de verhoging van het eilandelijke en provinciale imago.

Liefhebbers van Concert at Sea daarentegen zullen mij waarschijnlijk krankzinnig verklaren…

Niets dan goeds dus over dit jaarlijks terugkerende evenement, hoewel ik niet snap dat dit commerciële festival wordt gesponsord door Delta en de Provincie Zeeland, en daardoor indirect door mij, maar dat terzijde. Het is veruit het meest frisse feelgood festival van Nederland waar je met kinderen en kleinkinderen rustig kunt vertoeven.

Waarom ik er dan niet naartoe ga? Om de simpele reden dat ik een andere muzieksmaak heb en niet zo van drukte hou. Daarom ga ik volgende maand naar mijn eigen concert aan zee. Nou ja, aan zee, iets verder dan, in de Kennemer duinen bij Bloemendaal. An evening of words and music in het openluchttheater Caprera. Dat ligt me meer dan Concert at Sea. Liefhebbers van Concert at Sea daarentegen zullen mij waarschijnlijk krankzinnig verklaren als ze horen dat ik naar een concert van een 70-jarige zangeres, dichteres, schrijfster en performer ga. Dat ze Patti Smith heet en voor velen een volslagen onbekende is, doet me weinig daar ze voor mij, net zoals Bob Dylan, een levende legende is.

KanttekenaarMaar hoewel ik dus nog steeds CAS niet heb bezocht, doet Ilse dat trouw ieder jaar. Ieder jaar stuurt ze me een foto van haarzelf op het festival. Als dank voor het kaartje dat ze in 2009 ‘gehad’ heeft.

 

[BSD – 010]

 

Ku(s)ttoerisme in Renesse
Als de rook om je hoofd is verdwenen

Pin It on Pinterest