Kl - 150De blauwe ogen van Floris-Jan hadden haar vanaf het beeldscherm intens aangekeken. Ze had er gebiologeerd naar zitten staren. Nu staarde ze vanaf een terrasje aandachtig naar de stromen voorbijgangers waarin ze hoopte hem te kunnen ontwaren.

Het was donderdag, marktdag, het beloofde een warme dag te worden. De serveerster liep vanuit het café met een dienblad het terras op en bracht haar inmiddels vierde cappuccino zonder koekje.

Ze vond het niet erg want ze zou het waarschijnlijk tegen heug en meug opgegeten hebben. Het waren de zenuwen. Ze had een beetje over haar leeftijd gelogen en zichzelf vier jaar jonger voorgesteld.

De stroom marktbezoekers trok al schuifelend voorbij en langzaam drong het tot haar door dat hij niet meer zou komen. Ze dronk haar kopje leeg, liep het terras af en ging op in de menigte. De blauwe ogen waarop ze vertrouwd had waren inmiddels uit haar gedachten verdwenen.

 

Buitenlanders drinken geen Peelander
De schoenen van een vriendin

Pin It on Pinterest